zondag 7 september 2014

Wachten...

'Wachten duurt lang-lang-lang,’ zingt Bert van Sesamstraat in een Sinterklaasliedje. Zijn altijd optimistische kameraad Ernie antwoordt met: ‘Wat wacht ik nog maar kort.’

Eerlijk gezegd lijk ik het meest op Bert (denk niet aan zijn langwerpige, gele hoofd). Ik wacht tot mijn manuscript terugkomt van de redacteur. Natuurlijk ben ik heel blij dat zij alle kromme zinnen en rare woorden eruit haalt, maar ik ben ook heel nieuwsgierig naar haar opmerkingen! In de tussentijd maak ik schoon, ruim ik op, wied ik onkruid in de tuin… zodat ik straks meteen weer aan de slag kan.
www.pexels.com

Toevallig las ik in mijn Bijbels dagboek ook het een en ander over wachten. Er zijn nogal wat personen in de Bijbel die lang moesten wachten. Daar zijn mijn paar weken tot half september niks bij!
Het duurde vele jaren voordat Abraham de beloofde zoon kreeg. Mozes was lange tijd schaapherder, voordat hij zijn volk naar de vrijheid mocht leiden. En daarna zwierf hij mét dat volk nog eens veertig jaar door de woestijn. Zelfs Jezus leidde een onopvallend bestaan voordat ‘zijn tijd was gekomen’. 
Over het algemeen kun je zeggen dat God die wachttijden nuttig gebruikt. Hij stoomt mensen klaar voor een taak, voor iets niets. Hij leert ze het belangrijkste wat er is: vertrouwen op Hem. ‘Blijf kalm en wacht op de Heer.’ (Psalm 37:7).

Zelf heb ik ook nog wel iets te leren op dat gebied (doe maar rustig aan met redigeren, Mieke).
Dus misschien is wachten niet zo akelig als Bert het vindt. Misschien moeten we gewoon leren net als Ernie te zingen: ‘Wachten duurt kort-kort-kort.’ Heb jij tijden van wachten wel eens als een zegen ervaren?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten